Inhoud
\nIn de anatomie worden spieren, gewrichten en zenuwen als aparte structuren gezien. Dit zien we terug in onderzoek en behandeling vanuit de westers medische opleidingen. Deze indeling is kunstmatig. Functioneel vormen deze structuren een eenheid. Zo zal bijvoorbeeld veranderde reflexactiviteit vanuit het gewricht invloed hebben op de spiertonus. Dit kan zowel een facilitatie van de tonus als een inhibitie van de spierkracht zijn.<\/p>\n
Centraal in deze driedaagse praktijkcursus staat de zienswijze dat spieren, gewrichten en zenuwen ge\u00efntegreerd functioneren. Een disfunctie in \u00e9\u00e9n structuur zal altijd de andere structuren be\u00efnvloeden. Bovendien zal de correctie van een disfunctie in \u00e9\u00e9n structuur ook zijn positieve uitwerking hebben op de andere structuren.<\/p>\n
Praktisch gezien kan onderzoek van de spieren informatie geven over welk gewricht vrijgemaakt (gemobiliseerd) moet worden en in welke richting. Ook kan een bewegingsbeperking van een gewricht informatie geven over tonusveranderingen in spieren. Therapeutisch kan de osteopaat de spierzwakte behandelen door middel van een passieve gewrichtsmobilisatie of kan de cli\u00ebnt de gewrichtsmobilisatie uitvoeren door een actieve specifieke contractie.<\/p>\n
Verder lezen en inschrijven? Klik op onderstaande link.<\/p>\n